Ik heb nieuws voor u: het gaat niet zo goed met de economie!
O.k., dat weten we dan…….. en nu? Wat eten we vanavond? Of daar heb ik nu even geen zin in want ik heb een sportafspraak vanavond? Of we moeten even kijken wanneer het lukt om een afspraak te maken na onze vakanties.
Er lijkt wel een soort twiglight zone te zitten tussen dat wat we weten en dat wat we doen, en dat is interessant om eens even over door te denken.
Al vele jaren werk ik als trainer en coach met managers en werknemers in ontwikkelingstrajecten. Keer op keer komen we er achter dat er een groot gat zit tussen de dingen die mensen denken en de dingen die ze feitelijk doen. Op zich is kan dat helemaal geen kwaad, we hebben daar allemaal op gezette tijden wel eens last van. Het wordt echter spannender als je je niet meer bewust bent van het gat tussen denken en doen. Met name als er meer druk komt te staan op de resultaten, komt het erop aan dat je alert en adequaat reageert op de signalen die je krijgt.
Als het ‘gezellig druk’ is in bijvoorbeeld een winkel, valt het niet zo op dat je die ene klant net even niet hebt geholpen, of de ‘lastige’ vraag niet professioneel hebt beantwoord. Als het stiller wordt, telt elk contact en elke stap die je wel of niet zet mee in het resultaat.
Nederland is de afgelopen jaren best een verwend landje geworden. Hele volksstammen managers en werknemers hebben helemaal geen herinnering van een slechte economie, laat staan dat ze daar zelf ervaring in hebben opgedaan. Eigenlijk kun je ‘ze’ dus helemaal niet kwalijk nemen dat ‘ze’ hun gedrag niet aanpassen op basis van de kennis die we hebben over de slechte economie.
Het gaat over inmiddels weer om ‘krijgen’, daar moet je dus veel méér voor doen. Is dit een aanklacht tegen de moraal? Nee, helemaal niet. Eerder een wake-up call voor alle werknemers en hun managers in Nederland om véél duidelijker naar elkaar te zijn over de verwachte inzet, te behalen resultaten en de dingen die daarvoor gedaan moeten worden. In veel bedrijven en instellingen is de concrete verbinding tussen denken en doen verstoord of vertroebeld. Waarin is de service van winkelmerk ‘a’ nu feitelijk anders dan van merk ‘b’? We hebben het er vaak niet eens meer over, omdat iedereen dat toch zelf moet kunnen begrijpen en vertalen in zijn/haar dagelijks werk. Welnu, met Nederlands polderen gaan we er niet meer komen!
Managers en werkkrijgers, daag elkaar uit en corrigeer elkaar daar waar dat kan. Iedere dag, iedere klant, iedere euro telt!
